Gitmesinin hemen ardından söylediklerim...

İlk kez yanıldım.

Senin olamayacağını düşünemedim. Alternatif bir planım olamadı. Şaşkınım. Zorlanıyorum.

İlk kez yanıldım.

Güvendiğim tek şey hayatta hislerimdi. Ama artık onlara da inanmıyorum.

Yıkıldım.

Geldiğim yerde yıkılmak kolay değildir. Çevrende bitmeyen sıcaklık vardır. Burası soğuk. Evet gitmeyi kendim seçtim.

Değiştim.

Seçimleri başkasına bırakmadım hiçbir zaman. Güvendiğim tek şeydi hislerim. Çocukluğumdan beri seçme şansı nedir en çok onu öğrendim. Gittim, çünkü değiştim. Ya da tam tersi… Hangi ilk okula gideceğimi bile kendim karar vermiştim. 6 yaşında daha mı güçlü oluyor insan?

Sonra,

Öncesi vardır hep, sonrası hiçbir zaman yoktur. Di’li geçmiş zamanda olan sonraların bir tanesinde, kaçtım. Sevilmekten mi?

Yalnızlaşmak.

Şehir değiştirmek, ülke değiştirmek. Yukarıdan bakınca her gittiğim yerde güven duvarı ördüm kendime. Burada olmuyor. İç sesinden başka ses yok. Çok sıkılırsan müziğin sesini açabilirsin, sessiz ol diyen komşular yok.

Korktum.

Sen gittikten sonra hayatımdaki salak mutluluklarımı kimseyle paylaşamadım. Söylenecek sözler az, dinleyenin bakışları ters, ifadesiz.  İnsanlar çirkin.

Özledim aslında…

En çok da kokunu istiyorum, kimseye benzemeyen.

İlk kez yanıldım.

Sevginin büyüklüğüyle aynı oranda gitmiyor hayatlar. Sandım ki dolabımı hiçbir zaman kendim toplamayacağım. İzmir’e gülümseyerek gireceğim sandım.

İzmir’i seviyorum sandım.

Babamı seviyorum sandım.

Ailemi, sokakları, işimi, insanları, filmleri, yüzmeyi, hayallerimi kendime ait sandım.

Tek sevdiğim sensin.

Hislerime de güvenmiyorum artık. Sen gidince onlar da gitti…

Yalnızlaştım. Hissizleştim. Güvensizleştim.

Değiştim.

Tek yaptığım şey çalışmak. Unutmak için. Hislerimi duymamak için. Başka çözüm yolu bulamadım.

İyi gelen bir şey yok. Var olanı değiştirecek bir kişi yok. 

Yenilik.

Yeni tanıştığım insanlara davranışlarım. O ben miyim? Daha önce nasıldım? Hatırladıklarımla devam etmeye çalışıyorum. Ama bir yandan,

Yabancılaşıyorum.

Baştan başlamam lazım biliyorum. Evet farkındayım, bir dönem bitti. Israrla kabul edemiyorum.

Ama nerden başlamam lazım bilmiyorum. Neyin başından? Eskiden olsa önce kendimden başlayarak derdim. Artık diyemiyorum. Elle tutulur bir tarafım kalmadı.

Geldiğim yer sendin. Gideceğim yer de senin yanın. Bu dönemde rastladıklarım? Sadece tesadüf anne…